PUBLICACIÓNSInicio

Marcador Letras galegas 2007
María Mariño
Noia 1907 / Parada do Courel 1967

Eu non sei si xa pasou
ou se inda ten que pasar,
ou se aquelo que eu sentín
non foi sentir, foi soñar.
         (Palabra no tempo)

María Mariño: unha noiesa no Courel
(Noia 1907-Parada do Courel 1967)

Muller de condición social humilde e de formación autodidacta, que viviu á marxe das modas e correntes literarias da época. A súa obra poética recóllese en dous libros: “Palabra no tempo” e “Verba que comenza”.

A súa poesía, á parte da tradición popular, nútrese da influencia de Rosalía e de Uxío Novoneyra, o seu veciño en Parada do Courel, en cuxa escola o marido da escritora exercía como mestre. Os temas que máis se repiten nos seus poemas son a relación co medio natural en que vive e a reflexión sobre o seu propio mundo interior. Pero polo que máis destaca María Mariño é polo orixinal tratamento da lingua popular coa que consegue resultados de grande expresividade e beleza.

Primitivo Iglesias