Un cativo de trece anos, Antoine Doinel, leva unha problemática vida co padrasto e coa nai. Doinel é un cativo soñador, inconformista, en parte asocial, que dificilmente atura o mundo familiar cheo de amargura. Unha mentira escolar faino meditar sobre a fuxida. Primeira (e mítica) película de Truffaut, un dos filmes que axudaron a construír a Nouvelle Vague. Comezouse a rodar un día antes da morte do seu mestre André Bazin, foi premiada en Cannes e tivo un importante éxito de público. Destacan as aparicións de Jeanne Moreau e Jean-Claude Brialy.
VOSE
Festival de Cannes, 1959: Mellor dirección (François Truffaut).
Premio OCIC
5ª Semana Internacional de Cine de Valladolid - Seminci 1960: Mellor película - Espiga de Ouro.
Círculo de Críticos de Nova York 1959: Mellor película estranxeira.
Premios do Sindicato de Críticos de Cine Franceses 1960: Mellor película
5º Premios Sant Jordi (películas de 1960): Mellor director estranxeiro.